۱۳۸٧/٦/٢۱
گل و بلبل...

شتر        اونکه اونور می بینی فرهاده.

میمون     اونکه از فرق سرش تا نوک پاش خونینه؟

شتر        فهمیدم خیلی حواست جمعه.

               آره جونم، خودشه.

               اون یارو فرهاده.

               عاشق شیرینه.

میمون     خوب ، بفرما مرشد،

               کی با اون تیشه به فرقش کوبیده...؟

شتر         دست خودش.

میمون      چی میگی جناب مرشد؟ آخه دست،

                با رفیق آدم فرق داره.

                رفقا معمولن،

                خنجر از پشت به آدم میزنن.

                دست آدم که دیگه دشمن آدم نمیشه.

شتر         ای بابا.

                دل و چشم و دست ما دشمن مان.

                اگه نه خنجر دوست،

                که تو تاریکی به پشتت می شینه،

                سنتی دیرینه.

میمون      هیچ خنجر دیگه پیدا نمیشه،

                که شبی پشت رفیقی رو سوراخ نکرد.

                هیچ پشتی دیگه نیست،

                که ته کتفش اثر زخم یه خنجر نباشه.

 

 

شتر          ما بریم بلکی یه کاری بکنیم.

                دو قرون گیر بیاریم.

فیل          خوب، موفق باشین.

خر            مام بریم دنبال کار خودمون.

                راستی گوش کن چی میگم،

                اگه عشقت می کشید،

                یه سری به ما بزن.

                میدونی آدرس چاکرت کجاست.

فیل           ‏ بله قربان... میدونم.

میمون       یادتم رفت داداش عیب نداره.

                اینجا از هرکی بپرسی کی خره،

                بت میگه خر خودتی!

 


بخشی از نمایشنامه شهر قصه...